1566 r.

Założenie Kazanowa na gruntach wsi Miechów, przez rotmistrza Marcina Kazanowskiego. Nazwisko Kazanowski pochodzi od Komesów Mediolańskich. Jeden z nich zbudował nowy pałac i nazwał go „kazanowa”, co znaczy „nowy dom” i od tego pałacu sukcesorowie zaczęli podpisywać się de Kazanowa. Pieczętowali się herbem: domek złoty z drzwiami i trzema oknami.

Jeden z Kazanowskich przybył do Polski i od niego pochodzi cały ród Kazanowskich. Przyjęli nowy herb: „Grzymałę” – w żółtym oplu mur z sześciu rzędów, na nim trzy wieże czerwone z bramą otwartą, w której stoi mąż zbrojny z mieczem w prawej ręce, nad hełmem pięć piór pawich. Marcin Kazanowski był synem Stanisława podkomorzego lubelskiego i matki Siemińskiej herbu Dębno.

1622, 1623, 1625, 1652

Kazanów nawiedzały  klęski morowej zarazy.

 Luty 1656

Karol Gustaw, król szwedzki, w czasie przemarszu wojsk szwedzkich do Jasieńca, w znacznym stopniu spalił Kazanów.

  1656-1660

Najazdy szwedzkie połączone z parokrotnym przejściem ich wojsk przez Kazanów spowodowały wielkie zniszczenie miasta.

1663

odbudowany Kazanów przechodzi w ręce rodziny Głogowskich. Mikołaj Głogowski był kasztelanem radomskim herbu „Grzymała” i dziedzicem rozległych włości na Rusi i w województwach: sandomierskim i rawskim. Po śmierci pierwszej żony poślubia Aleksandrę Kazanowską, siostrę Adama Kazanowskiego ulubieńca króla Władysława IV.

Kolejnymi właścicielami miasta były: rodzina Strzałkowskich, Tarłów, Chomentowskich, Giebułtowskich, Wąsowiczów, Chociszewskich, Nowosielskich, Kochanowskich, Domańskich, Skarżyńskich, Laskowskich. Stanisław Chomentowski był marszałkiem przy królu Auguście II.

1673

Z fundacji Aleksandry i Michała Głogowskich na miejscu kapliczki został wzniesiony drewniany kościółek pod wezwaniem „Przemienienia Pana Jezusa i Św. Mikołaja”.

1690

Konsekracja kościoła.

1683

Król Jan II Sobieski zatwierdził urządzenie wszystkich cechów w Kazanowie. Przywilej ten wyjednał dla miasta jego nowy dziedzic Remigiusz Strzałkowski.

1711-1736

W 1711 r. został założony przez ks. Kazimierza Chylińskiego przytułek dla ubogich „hospitale pauperum”. Mieścił się on w czteroizbowym drewnianym domu. Jego mieszkańcy utrzymywali się z pracy przy posłudze w kościele i na cmentarzu oraz z dobrowolnych ofiar parafian.

1788-1790

Na miejscu drewnianego kościoła wybudowano nowy obiekt z cegły palonej. Fundatorem był Jan Kanty-Dunin-Wąsowicz – nowy właściciel majątków.

1807

Założony został cmentarz rzymsko-katolicki przy drodze zwoleńskiej.

1829

wybudowano i uruchomiono hutę szkła, jej właścicielem był Leopold Kochanowski – nowy właściciel Kazanowa i dziedzic. Pracowało w niej ogółem 112 osób. Huta zlikwidowana została w 1894 r. Obecnie na polach jako dowódistnienia na tym terenie huty szkła można jeszcze spotkać błyszczące w ziemi szkiełka.

1831

Burmistrzem miasta był Andrzej Grodecki, a od 1860 Antoni Świechowski.

1839

Wielka powódź nawiedziła miasto. Grad wielkości włoskiego orzecha zniszczył zboże i warzywa.

1843

Wzniesiona została przez Antoniego Amanowicza murowana kapliczka. Obok niej znajdowała się studzienka. Kazanowianie oraz ludzie z pobliskich okolic czerpali z niej wodę dla chorych. Wierzono w lecznicze właściwości tej wody.

1855

Epidemia cholery.

1868

Kazanów traci prawa miejskie i staje się osadą.

sierpień-grudzień 1872

W Kazanowie panuje epidemia chorób: ospy i cholery.

1876

Powstanie pierwszej świeckiej szkoły elementarnej. Jej nauczycielem był pan Kapczyński. Do 1933 r. szkoła mieściła się w prywatnych budynkach.

1914-1918

Poważne zniszczenie Kazanowa podczas I wojny światowej. Wioski położone nad rzeką zostały spalone. Zginęło wielu żołnierzy niemieckich i austriackich. Zwłoki około 300 leżą na cmentarzu w Kazanowie.

18-19 lipca 1915

Na terenie Kazanowa znajdowały się rosyjskie okopy w okolicach rzeki Iłżanki.

Zima 1929-1930

Bardzo mroźna zima powoduje klęskę urodzaju.

1932-1933

Wybudowano murowany budynek szkolny. W 1933 r. czteroklasową szkołę przekształcono w siedmioklasową.

1935

Założono Spółdzielnię Spożywców, którą po II wojnie światowej przekształcono w Spółdzielnię „Samopomoc Chłopską”.

1937

Parafia Kazanów liczy 817 mieszkań, w których zamieszkuje 4400 osób.

1939-1945

II wojna światowa spowodowała zniszczenia i spustoszenia Kazanowa i jego okolic.

Listopad 1941

Żandarmeria niemiecka z Iłży podpaliła wieś Pieńki Kazanowskie, w wyniku czego zostało spalone 21 gospodarstw. Zabito 2 osoby.

18 marca 1942

W związku z działalnością partyzancką miejscowej ludności oraz zabiciem żandarma niemieckiego o nazwisku Gramm, hitlerowcy dokonali egzekucji na mieszkańcach Kazanowa i okolic. W lasku za Kazanowem rozstrzelano 16 Polaków i 16 Żydów.

30 marca 1942

Hitlerowcy rozstrzelali mieszkańca Kroczowa Mniejszego pana Wojciecha Gołąbka. Aresztowano 5 osób i wysłano je do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Osoby te nie powróciły już stamtąd.

16 lipca 1942

Żandarmi z Iłży zastrzelili w Kazanowie Juliana Lipskiego.

6 września 1942

Hilerowcy aresztowali mieszkańca wsi Kopiec Stefana Guta, którego powiesili w Starachowicach.

Październik 1942

Podczas wywożenia 860 Żydów zamieszkałych na tym terenie zamordowano 12 osób żydowskich.

17 grudnia 1942

Hitlerowcy aresztowali Hieronima Matysiaka z Kazanowa i Stanisława Utkowskiego ze wsi Sajdy. Rozstrzelano ich w Ciepielowie.

30 grudnia 1942

Hitlerowcy aresztowali a następnie rozstrzelali w Ciepielowie Piotra Kulińskiego z Niedarczowa  Dolnego.

5 lipca 1943

Żandarmeria niemiecka z Iłży rozstrzelała w lesie pod Kowalkowem Stefana Bińkowskiego i Franciszka Dziedzicę z Dębniaka.

11 lipca 1943

Żandarmeria niemiecka z Iłży pod dowództwem Odera rozstrzelała we wsi Ruda Jana Lipca oraz Władysława Wiosnę z Lipska (będącego przejazdem u Lipców).

Wspomniana wyżej żandarmeria dokonała w Kazanowie i okolicach szeregu masowych mordów, rozstrzelano:

-         urzędniczkę pocztową Jadwigę Piekarską z Kazanowa wraz z jej sześcioletnim synem Romanem,

-         zastępcę sołtysa Mikołaja Pyszczka i jego brata Czesława,

-         Stanisławę Hajduk i jej dwoje małych dzieci, z których młodsze komendant Oder rozstrzelał na rękach matki. Ciała ich wrzucono do podpalonego budynku,

-         ciężarną Jadwigę Pawlak ze wsi Kroczów Mniejszy i jej dwuletniego synka Zygmunta.

18 lipca 1943

Żandarmeria niemiecka z Ciepielowa wymordowała całą rodzinę sklepikarza Juliana Sowińskiego ze wsi Kroczów Mniejszy. Ciała ich wrzucono do płonącego budynku.

10 listopada 1943

W Zakrzówku Kolonii żandarmi rozstrzelali Mariana i Stanisława Karpińskich.

27 grudnia 1943

Hitlerowcy rozstrzelali Jana Oko i Jana Grudnia z Niedarczowa Dolnego oraz Józefa Kamieńskiego ze wsi Dębniak.

3 marca 1944

Żandarmeria niemiecka z Iłży aresztowała i rozstrzelała Jana i Stanisława  Wójcików z Kazanowa oraz Stanisława Rutę ze wsi Miechów.

10 listopada 1944

Niemcy zamordowali rolnika Jana Nowakowskiego z Niedarczowa Dolnego.

Grudzień 1944

Partyzanci zamordowali szpiega Józefa Matusa, który donosił Niemcom.

1945

W lasku za Kazanowem wzniesiono pomnik dla uczczenia pamięci zamordowanych w 1942 r.

1946-1947

W okolicach Kazanowa grasowały bandy.

1956

Zainstalowano w Kazanowie pierwsze telefony.

1957

Nastąpiło otwarcie Gromadzkiej Biblioteki Publicznej. Księgozbiór biblioteki liczył w chwili otwarcia 7265 dzieł. Wybudowano również most na Iłżance.

22 marca pożar w Kazanowie.

1958-1971

W 1958 r. rozpoczęto budowę Domu Kultury. W trakcie prac budowlanych postanowiono przeznaczyć obiekt na szkołę. Inwestycję zakończono w 1971 r.

14 czerwca 1959

Otwarto nową linię autobusową PKS łączącą Kazanów z Radomiem.

6 października 1959

W Kazanowie zabłysło po raz pierwszy światło elektryczne.

Czerwiec-lipec 1960

Wielka powódź nawiedziła Kazanów, rzeka Iłżanka zalała pola i ogrody, zniszczyła most.

18 października 1961

Został oddany do użytku dzisiejszy budynek gminny, w którym kiedyś mieściło się Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej oraz Urząd Pocztowy, posterunek M.O. i biblioteka publiczna. Teraz mieści się tu oprócz siedziby gminy, posterunek policji, biblioteka publiczna oraz kawiarenka internetowa.

21 lipca 1962

Uruchomiony został ogólnie dostępny wielobranżowy, piętrowy Rolniczy Dom Towarowy, w którym na parterze mieściły się sklepy: spożywczy, tekstylny, artykułów gospodarstwa domowego i drobnych artykułów rolnych. Na piętrze mieściły się biura Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”.

1964

Oddano do użytku mieszkańców bar „Nad Iłżanką” oraz plac targowy.

Klęska urodzaju z powodu suszy.

Luty 1965

Mroźna i śnieżna zima. Na przełomie lutego i marca Kazanów był tak zasypany, że przez dwa tygodnie nie kursowały autobusy PKS.

19 maja 1965

Wielka wichura powala kilka stodół zrywa kilka dachów i wyrywa drzewa.

1966

Uruchomiono przedszkole.

13 września 1970

Na miejscowym cmentarzu odsłonięto pomnik ku czci partyzantów z Batalionów Chłopskich pomordowanych przez okupanta w II wojnie światowej.

1 stycznia 1973

Powstaje gmina Kazanów.

1985

Gminny Ośrodek Zdrowia zostaje przeniesiony do nowego budynku.

1986

Powstała miejscowa prywatna rozlewnia wód.

1997

Oddanie nowej sali gimnastycznej przy szkole podstawowej w Kazanowie.

1997

Oddanie nowej sali gimnastycznej przy szkole podstawowej w Kowalkowie.

1999

Oddanie do użytku budynku Ochotniczej Straży Pożarnej, w którym obecnie mieści się również przedszkole.

1 września 1999

Rozpoczęcie nauki po raz pierwszy w Publicznym Gimnazjum w Kazanowie, jedynym na terenie gminy.

24 października 2001

Oddanie do użytku skrzydła przy gimnazjum.

2002

Otwarcie kawiarenki internetowej w budynku gminnym.

30 września 2002